Nöbetçi Eczaneler
PEKİ MUTLUMUSUN ŞİMDİ 2 ( uzun hâli)
Kalbimi koydum ellerine,
Bir çocuğun masumiyetiyle…
Titreyerek verdim, kırılmasın diye,
Sen tutmadın bile.
Bir gülüşünle başladı her şey,
Dünya rengârenkti, senleyken.
Gökyüzüne isim yazdım nefesimle,
Bir fırtına esti, sildin hepsini.
Adını dualarıma ekledim her gece,
Uykusuz kaldım, rüyam bile sendin.
Bir tek sözüne kandım,
Sen yalandan bile korkmadın.
Dizlerimde yara, yüreğimde sızı,
Her yol seni gösterdi bana.
Sen başka kollarda huzur ararken,
Ben yokluğuna şiir yazdım sana.
Anlatamadım içimdeki yangını,
Sustum, her sözcüğüm düğüm boğazımda.
Sen kahkahalarla yaşarken dışarıda,
Ben sessizce öldüm odalarda.
Kalbimi bıraktım eşiğinde,
Üzerinden geçtin fark etmeden.
Ben senin için hayatı terk ederken,
Sen bir fotoğraf bile silmedin benden.
Bir tek gülüşünü cennet sanmıştım,
Meğer cehennemin gülümsemesiymiş.
Bir bakışına ömür adarken ben,
Sen sonbaharda terk ettin gibiymişim.
Sana yazdığım her mısra,
Bir ömürden çalınmış dakikalar.
Sen başka isimleri ezberlerken,
Ben hâlâ seni heceliyorum satırlarda.
Ve şimdi…
Sen mutlu musun söyle?
Ben susarken sen gülme.
Çünkü hâlâ içimde bir yerdesin,
Ve ben hâlâ seni sevmeye devam ediyorum.
Sana rağmen…
Yaralarına rağmen…
Ve en çok,
Gidişine rağmen
YORUMLAR